فعلا همه چی خوبه! ولی باید بهتر شه، ها؟؟

این روزا هرچی بیشتر تلاش میکنم کمتر میرسم.

جالبه دیگه اینجا هم دوستی ندارم...

حدود 10 سال پیش بود دبیرستانی بودم، یه وبلاگ داشتم با کلی دوست(یادش بخیر) چه روزایی بود، چقدر اجتماعی تر بودم

وبلاگ و یاهو و چت روم و اینترنت دایال آپ، دنیایی داشتیم برای خودمون...

خوشحالم چون 10 سال پیش با دوستای دبیرستانی و نتی فارغ از هر دغدغه ای روزگار خوشی داشتم...

ولی هرجور فکر میکنم نمیتونم "من" امروزو به "من" اون دوران نسبت بدم، عجب تغییر مزمن مرموزی داشتم...

درحالی که 1ساعت از فیلم اجباری که باید ببینم مونده نشستم و دارم به یاد قدیما وبگردی میکنم:) دیگه وبا صفای اون قدیمارو ندارن.

چقدر من امروز حرف دارم...

امروز هوا به شدت دلپذیر و بهاریه

دوماه شده که از خونه نرفتم بیرون، مغزم خالیه خالیه، دیگه به این فکر نمیکنم تهش چی میشه...

ظهر یه کیک پختم که سوخت احساس شکست کردم و ناراحت شدم( چرا برای چیزای کوچیک غمباد میگیرم)

بادمجون سرخ کردم شام کشک بادمجون بپزم(امیدوارم شب خالم بیاد)

الان دراز کشیدم از پنجره اتاق آسمونو میبینم

حال من یه روز خوب میشه میدونم:))

برای هزارمین دفعه تصمیم گرفتم "از شنبه" شیوه زندگیم رو عوض کنم!

چجوری؟ نمیدونم

تا کی ادامه میدم به این روش؟ نمیدونم

فقط بازم خسته شدم از این همه غم و بدبختی،

میدونم هرکس مسئول حال خودشه ولی من تنهایی نمیتونم حالمو خوب کنم مثل هزار دفعه قبل که تصمیم گرفتم و نشد.

بزار یه بار دیگه تلاش کنم...

خب اولین روز تغییر رو تا اینجا گند زدم!!!

بقیه روز رو هم میخوام بخوابم.

تغییر باشه برای فردا...

امیدوار فقط من که تو این وضعیت دارم برای امتحان سال دیگه ام میخونم:)

گرچه انسانی را در خود کشته ام

گرچه انسانی را در خود زاده ام

گرچه در سکوت دردبار خود مرگ و زندگی را شناخته ام،

اما

میان این هر دو

من

لنگر پر رفت و آمد درد تلاش بی توقف خویشم.

احمد شاملو

دیرگاهیست که افتاده ام از خویش به دور

شاید این عید به دیدار خودم هم بروم...

قیصر امینپور

سال97 سال خوبی برام نبود، پر از فکر وخیال بیهوده

امیدوارم امسال دیگه به اون چیزای مسخره که کلی اذیتم میکنه فکر نکنم

خدایا کمکم کن :))

نمی دانم زندگی بدون واژه ی "افسوس" چه شکلی خواهد بود!

شیرین تر است یا مزه یکنواختی دارد؟

تنهایی پر هیاهو

مثل گندم باش!

زیر خاک میبرندش، باز میروید پرتر

زیر سنگ میبرندش، آرد میشود پربهاتر

آتش میزنندش، نان میشود مطلوب تر

به دندان میجوندش، جان میشود نیرومندتر

ذات باید ارزشمند باشد.

چجوری بعد از یک ماه تا ظهر خوابیدن از فردا قبل 6 بیدار شم؟:(

من شاهد نابودی دنیای منم،

باید بروم دست به کاری بزنم...

علیرضا آذر

یک ماه گذشت و 20ماه دیگه موند...

دانشگاه که میرفتم همیشه عادت داشتم پشت دفترم یک تقویم معکوس مینوشتم و هر روز حساب میکردم چقدر تا پایان ترم مونده، اینجوری احساس میکردم زودتر میگذره و فقط میخواستم بگذره...نمیفهمیدم این عمرمه که داره میگذره...

این یک ماه قد یه سال طول کشیده برام، شاید اگه یه تقویم 20ماهه درست کنم و هر روزی که میگذره رو خط بزنم زودتر بگذره...اما دیگه نمیخوام روزامو بشمرم...باید با این 20 ماه زندگی کنم...

باید زندگی کنم...