فعلا همه چی خوبه! ولی باید بهتر شه، ها؟؟

این روزا هرچی بیشتر تلاش میکنم کمتر میرسم.

جالبه دیگه اینجا هم دوستی ندارم... حدود 10 سال پیش بود دبیرستانی بودم، یه وبلاگ داشتم با کلی دوست(یادش بخیر) چه روزایی بود، چقدر اجتماعی تر بودم وبلاگ و یاهو و چت روم و اینترنت دایال آپ، دنیایی داشتیم برای خودمون... خوشحالم چون 10 سال پیش با دوستای دبیرستانی و نتی فارغ از هر دغدغه ای روزگار خوشی داش...

درحالی که 1ساعت از فیلم اجباری که باید ببینم مونده نشستم و دارم به یاد قدیما وبگردی میکنم:) دیگه وبا صفای اون قدیمارو ندارن. چقدر من امروز حرف دارم...

امروز هوا به شدت دلپذیر و بهاریهدوماه شده که از خونه نرفتم بیرون، مغزم خالیه خالیه، دیگه به این فکر نمیکنم تهش چی میشه...ظهر یه کیک پختم که سوخت احساس شکست کردم و ناراحت شدم( چرا برای چیزای کوچیک غمباد میگیرم)بادمجون سرخ کردم شام کشک بادمجون بپزم(امیدوارم شب خالم بیاد)الان دراز کشیدم از پنجره اتاق آ...

برای هزارمین دفعه تصمیم گرفتم "از شنبه" شیوه زندگیم رو عوض کنم!چجوری؟ نمیدونمتا کی ادامه میدم به این روش؟ نمیدونمفقط بازم خسته شدم از این همه غم و بدبختی، میدونم هرکس مسئول حال خودشه ولی من تنهایی نمیتونم حالمو خوب کنم مثل هزار دفعه قبل که تصمیم گرفتم و نشد.بزار یه بار دیگه تلاش کنم...

خب اولین روز تغییر رو تا اینجا گند زدم!!!بقیه روز رو هم میخوام بخوابم.تغییر باشه برای فردا...

امیدوار فقط من که تو این وضعیت دارم برای امتحان سال دیگه ام میخونم:)

گرچه انسانی را در خود کشته امگرچه انسانی را در خود زاده امگرچه در سکوت دردبار خود مرگ و زندگی را شناخته ام، امامیان این هر دومنلنگر پر رفت و آمد درد تلاش بی توقف خویشم. احمد شاملو

دیرگاهیست که افتاده ام از خویش به دورشاید این عید به دیدار خودم هم بروم... قیصر امینپور سال97 سال خوبی برام نبود، پر از فکر وخیال بیهودهامیدوارم امسال دیگه به اون چیزای مسخره که کلی اذیتم میکنه فکر نکنمخدایا کمکم کن :))

نمی دانم زندگی بدون واژه ی "افسوس" چه شکلی خواهد بود!شیرین تر است یا مزه یکنواختی دارد؟ تنهایی پر هیاهو

مثل گندم باش!زیر خاک میبرندش، باز میروید پرترزیر سنگ میبرندش، آرد میشود پربهاترآتش میزنندش، نان میشود مطلوب تربه دندان میجوندش، جان میشود نیرومندترذات باید ارزشمند باشد.

چجوری بعد از یک ماه تا ظهر خوابیدن از فردا قبل 6 بیدار شم؟:(

من شاهد نابودی دنیای منم،باید بروم دست به کاری بزنم... علیرضا آذر

یک ماه گذشت و 20ماه دیگه موند...دانشگاه که میرفتم همیشه عادت داشتم پشت دفترم یک تقویم معکوس مینوشتم و هر روز حساب میکردم چقدر تا پایان ترم مونده، اینجوری احساس میکردم زودتر میگذره و فقط میخواستم بگذره...نمیفهمیدم این عمرمه که داره میگذره...این یک ماه قد یه سال طول کشیده برام، شاید اگه یه تقویم 20ماه...

امروز صبح فهمیدم که نه، اونجور که فکر میکردم راحت نیستکه هیچکس بهم چیزی یاد نمیدهکه هیچکس بهم نمیگه راه اینه چاه اینه!فقط خودمم و خودمباید بخوام و کار کنم و تجربه کنم و یاد بگیرم.---تصمیم گرفتم 4تا از